Stolarka aluminiowa

Stopy odlewnicze aluminium

Do stopów odlewniczych aluminium zalicza się stopy głównie wieloskładnikowe, które posiadają większą zawartość pierwiastków stopowych rzędu od 5 do 25 procent. Są to między innymi następujące stopy: stopy z krzemem, czyli silumin, stopy z krzemem oraz magnezem, stopy z krzemem, miedzią, z magnezem oraz manganem, jak również stopy z krzemem, miedzią, niklem, magnezem oraz manganem. Stopy odlewnicze aluminium charakteryzują się między innymi dobrą lejnością oraz małym skurczem. Z kolei stopy do przeróbki plastycznej zawierają w swoim składzie z reguły mniejsze ilości dodatków stopowych. Przede wszystkim zawierają w swoim składzie miedź do około pięciu procent, magnez do około sześciu procent oraz mangan o około półtora procenta. Rzadziej stopy te zawierają domieszki takie jak na przykład: krzem, cynk, nikiel, chrom oraz tytan. Ponadto niektóre stopy aluminium można poddać utwardzaniu wydzieleniowemu. Po takim utwardzaniu stopu aluminium posiadają własności wytrzymałościowe jak w przypadku stali. Najnowszym rodzajem stopu aluminium jest alumilut. Dzięki temu stopowi można spawać aluminium. Temperatura topnienia alumilutu wynosi 380 stopni Celcjusza. Co więcej, niektóre ze stopów aluminium nadają się zarówno do odlewania, jak i do przeróbki plastycznej jednocześnie. Silumin, czyli alpaks jest to typowy stop odlewniczy aluminium. Posiada dodatek krzemu w największej ilości, jak również inne dodatki o mniejszym udziale procentowym, jak na przykład miedź, magnez, mangan oraz nikiel.

Podobne artykuły

Silumin
Silumin, czyli jeden ze stopów aluminium, jest odporny na korozję. Ponadto posiada dobrą lejność oraz mały skurcz. Co więcej, posiada małą skłonność do pękania. Swoje zastosowanie ma przede wszystkim w przemyśle motoryzacyjnym oraz w przemyśle lotniczym. Siluminy ogólnie posiadają bardzo dobre właściwości odlewnicze, jak na przykład dobra lejność, mały skurcz, wypełniają dokładnie formę, jak również tworzą skoncentrowaną jamę usadową oraz nie wykazują skłonności do pękania. Warto tutaj również wspomnieć o takich dodatkach stopowych, jak magnez oraz miedź, które zwiększają wytrzymałość stopu. Z kolei sam nikiel poprawia odporność korozyjną tego stopu. Wśród najbardziej znanych siluminów możemy wymienić następujące: AK12 o 12 procentowej zwartości krzemu oraz AK20 od 20 procentowej zawartości krzemu. Stopy te są wykorzystywane przede wszystkim na tłoki cylindrów. Aby poprawić własności siluminów, modyfikuje się je. Siluminy taki jak siluminy podeutektyczne oraz siluminy eutektyczne modyfikuje się za pomocą fluorku sodu co 0,1 procenta. Z kolei siluminy eutektyczne modyfikuje się...

Kryształy eutektyku
Kryształy eutektyku są to czyste kryształy składników mieszaniny bądź też stałymi roztworami o różnych składach. W przypadku stałych roztworów o różnych składach eutektyki nazywa się eutektykami roztworów stałych. Co więcej, eutektyki stanowią odpowiedniki mieszanin azeotropowych. Z kolei w przypadku ciekłych kryształów, eutektykami nazywamy mieszaniny związków chemicznych, które generują stabilne fazy ciekłokrystaliczne. Powstają one w szerokim zakresie temperatur niż temperatury wyjściowe związków, które tworzą mieszaniny. Eutektyki ciekłych kryształów stosuje się w wyświetlaczach. Utwardzanie wydzielinowe bądź też inaczej umocnienie wydzielinowe jest to metoda obróbki cieplnej metali. Utwardzanie wydzielinowe prowadzi do zwiększenia wytrzymałości mechanicznej metali. Owe wzmocnienie stanowi efekt wydzielenia rozpuszczonego składnika z przesyconego roztworu stałego. Taki proces w temperaturze niższej powoduje zmiany struktury oraz zmiany właściwości stopu. Utwardzanie wydzieleniowe jest możliwe jedynie dla następujących stopów: dla stopów, w których dodatek stopowy częściowo rozpuszcza się w osnowie, dla stopów, które w wysokich temperaturach tworzą z osnową roztwór stały graniczny oraz dla stopów, które...

Pył glinowy
Pył glinowy jest to sproszkowany glin, którego używa się przede wszystkim w hutnictwie do otrzymywania metali z ich tlenków. Proces, w którym to zachodzi nazywa się aluminotermią. W procesie tym stosuje się mieszaninę glinu oraz tlenków metali. Mieszanina ta nosi nazwę termit. Termit jest wykorzystywany przede wszystkim do produkcji broni, jak również do spawania rur oraz szyn kolejowych. Co więcej, pył glinowy stanowi składnik farb metalicznych, które to nadają charakterystyczny połysk. Pył aluminium wykorzystuje się również w syntezie chemicznej. Stosuje się go w reakcjach uwodorniania, jak również jako zamiennik cynku w reakcji Reformatskiego. Pył aluminium ma szerokie zastosowanie. Używa się go również w przemyśle spożywczym jako barwnik metaliczny. Głównie używa się do przy srebrnych dekoracjach ciast oraz tortów. Aluminium wykorzystuje się także do produkcji folii aluminiowych. Folie te posiadają różne grubości oraz służą do pakowania na przykład żywności. Folie te również służą w różnych celach w technikach laboratoryjnych. Co...

Tetrahydroglinian litu
Związek glinu taki jak tetrahydroglinian litu powszechnie używa się w chemii organicznej jako silny środek redukujący. W przemyśle duże znaczenie mają również takie zwiazki glinu jak aluminoksany. Głównie chodzi tutaj o MAO, czyli metylowy aluminoksan. Z MAO produkuje się sita molekularne. Metylowy aluminoksan wykorzystuje się również powszechnie jako stałe podłoże dla wielu katalizatorów. Z kolei glina oraz kaolin są wykorzystywane przy produkcji ceramiki. Najważniejszym związkiem glinu jest tlenek glinu. Glin tworzy również wodorotlenki, glinokrzemiany, związki glinoorganiczne oraz wiele innych pozostałych związków. Wśród wodorotlenków, jakie tworzy glin możemy wymienić następujące: hydrargilit, bajeryt, diaspor oraz boehmit. Wśród pozostałych związków, jakie tworzy glin możemy wymienić kolejno: chlorek glinu, siarczan(VI) glinu, azotan glinu, chloran(V) glinu, fosforan(V) glinu, azotek glinu, siarczan amonowo-glinowy, siarczan potasowo-glinowy, siarczan sodowo-glinowy, tetrahydroglinian litu, heksafluoroglinian trisodu, tetrahydroksyglinian sodu oraz tetrahydroksyglinian potasu. Z kolei wśród glikokrzemianów możemy wyróżnić następujące związki glinu: ortoklaz, albit, anortyt, leucyt, nefelin, silimanit oraz kaolinit. Wśród związków glinoorganicznych...